Τα πράγματα είναι δύσκολα φέτος!! Τα μηνύματα όλα δείχνουν ότι το καλοκαίρι του 2012 θα είναι άσχημο από άποψης τουρισμού και όπως φαίνεται τα επόμενα καλοκαίρια ίσως να είναι ακόμα χειρότερα. Μπορεί η οικονομική κρίση της Ελλάδας να μην έχει φανεί μέχρι σήμερα στο νησί όσο στην Αθήνα και σε άλλα αστικά κέντρα αλλά υπάρχει και όσο κι αν δεν θέλουμε να την δούμε τόσο ποιο απότομα θα μπει στα σπίτια μας.

Το κράτος δυστυχώς δεν βοηθάει σε τίποτα. Με τους μισθούς πανελλαδικά να πέφτουν, την βενζίνη να έχει φτάσει ένα βήμα πριν τα 2 € που σημαίνει ότι το καλοκαίρι θα τα ξεπεράσει, με τα ακτοπλοϊκά και αεροπορικά εισιτήρια να ανεβαίνουν σε αξία και με την διάρκεια ταξιδιού με πλοία να αυξάνεται λόγο οικονομίας καυσίμων, η ανάγκη για πτώση τιμών και αύξηση ποιότητας και ποσότητας των διαφόρων τουριστικών υπηρεσιών για να ελκύσουμε περισσότερους τουρίστες στο νησί φαίνεται αδύνατη. Σε όλα αυτά προστίθεται και η δυσκολία του Δήμου να προσλάβει εποχιακό προσωπικό για τις τεράστιες ανάγκες του νησιού στη καθαριότητα λόγο γραφειοκρατικών διαδικασιών.

Όλα αυτά όμως δεν πρέπει να μας απογοητεύουν. Το αντίθετο μάλιστα θα πρέπει να μας κάνουν ποιο δυνατούς και ποιο ενωμένους. Κάθε κρίση εκτός από τα αρνητικά της μπορεί να προκαλέσει και κάτι θετικό και η συγκεκριμένη κρίση ήλθε για να μας ξυπνήσει και να μας ενώσει.

Η Εθελοντική ομάδα Μήλου πριν δύο χρόνια έκανε την αρχή. Μπορεί πολλοί κακόβουλοι να λένε ότι ήμαστε απλά μια παρέα με κρυφούς σκοπούς και στόχους αλλά και πάλι αυτή η παρέα ανθρώπων που μέχρι εκείνη την μέρα το μόνο κοινό που είχαν ήταν η αγάπη τους για το νησί και το περιβάλλον έχει μέχρι σήμερα πραγματοποιήσει 65 δράσεις. 65 δράσεις από μια ομάδα ανθρώπων που δεν είναι καν σύλλογος είναι μια νίκη, ένα παράδειγμα που σιγά σιγά γίνεται πανελλήνια γνωστό και αναγνωρίσιμο και που περνάει θετικά μηνύματα και εικόνες της Μήλου σε όλη την χώρα.

Το θετικότερο όλων όμως είναι ότι ο αληθινός σκοπός της ομάδας μέρα με την μέρα γίνεται πραγματικότητα. Νέες ομάδες δράσης δημιουργούνται όπως η ομάδα του Αδάμαντα που είδη έχει μπει δυναμικά στον εθελοντισμό και στο πολιτισμό. Νέοι σύλλογοι συστήνονται όπως ο σύλλογος Τριοβασάλου όπου πριν καλά καλά δημιουργηθεί, συμμετέχει στο πολιτιστικό φεστιβάλ 2012 και αναβιώνει οργανωμένα πλέον παλιά έθιμα ξεχασμένα φέρνοντας τα στο σήμερα. Η νοοτροπία του καναπέ, η άποψη του για όλα φταίνε οι άλλοι και η μετατροπή της αγάπης για το νησί από λόγια σε πράξη, δείχνει πως περνάει στο υποσυνείδητο αρκετών Μηλιών όπου μέρα με την μέρα ενεργοποιούνται.

Δυστυχώς όμως οι ανάγκες του νησιού είναι πολύ μεγάλες και επαναλαμβανόμενες. Η δράση τους επόμενους δύο μήνες πρέπει να γίνει εντονότερη και ποιο οργανωμένη αν θέλουμε τουλάχιστον να μην γινόμαστε ρεζίλι σε αυτούς που μας επισκέπτονται. Η εθελοντική ομάδα Μήλου εκτός των άλλων δράσεων της, στα πλαίσια του “Let’s Do It Greece” αποφάσισε να καθαρίσει την παραλία Καμπάνες στην περιοχή Τράχηλα και δήλωσε συμμετοχή. Το "Let's Do It" είναι μια διεθνής εθελοντική καμπάνια που ξεκίνησε για 1η φορά το 2008 στην Εσθονία και είχε σαν στόχο να καθαριστεί από εθελοντές μέσα σε μία μόνο ημέρα ολόκληρη η χώρα από κάθε λογής σκουπίδια. Τελικά στις 3 Μαΐου του 2008, 50.000 εθελοντές καθάρισαν 10.000 τόνους σκουπιδιών από δασικές εκτάσεις. Από τότε το "Let's Do It" έχει εξαπλωθεί παγκοσμίως και πλέον μία φορά κάθε χρόνο πολίτες από όλο τον κόσμο καθαρίζουν τις πόλεις τους περνώντας ένα μήνυμα αισιοδοξίας και αλτρουισμού για το περιβάλλον αλλά και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Φέτος για πρώτη φορά θα φιλοξενήσουμε το ''Let's Do It'' στην Ελλάδα με την πρωτοβουλία της Ελληνικής Εταιρείας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΕΕΔΣΑ) και του Περιβαλλοντικού Συλλόγου Αττικής ''Ώρα για Δράση''.

Είναι ευκαιρία να δράσουμε ομαδικά και εμείς μαζί με όλη την Ελλάδα. Δηλώστε συμμετοχή και εσείς και μαζί με την εθελοντική ομάδα οργανωμένα ας κάνουμε το νησί μας να λάμψει μέσα σε μια ημέρα!!!!!

Υ.Γ. Όποιος σύλλογος η ομάδα θέλει να συμμετάσχει ας επικοινωνήσει μαζί μου για να γίνει καλύτερη οργάνωση σε συνεργασία και με το Δήμο Μήλου.

Φωτογραφίες - Βίντεο - Χαρτογράφηση στο Internet

Ο καθένας μας λίγο πολύ, προσπαθεί να προωθήσει και να διαφημίσει το νησί μας με οποιοδήποτε τρόπο μπορεί. Παρακάτω σας γράφω τα link με την δική μου προσπάθεια που καθημερινός ανανεώνεται. Όλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από οποιονδήποτε για το καλό της Μήλου.

1ον. Το www.panoramio.com είναι ένα site όπου οι ερασιτέχνες φωτογράφοι ανεβάζουν τις φωτογραφίες τους. Αυτές μπορούν να τοποθετηθούν στον χάρτη του google earth έτσι πατώντας πάνω στην φωτογραφία βλέπεις στον χάρτη την τοποθεσία που τραβήχτηκε. Επίσης οι φωτογραφίες ανεβαίνουν στην ανάλυση που τραβήχτηκε η φωτογραφία έτσι μπορούν όλοι να τις κατεβάσουν στην ανάλογη ποιότητα. Πατώντας εδώ μπορείτε να δείτε τις δικές μου φωτογραφίες (πάνω από 1300) και να τις κατεβάσετε. Να σημειωθεί ότι αυτές οι φωτογραφίες έχουν μέσο όρο 18 χιλιάδες views το μήνα που είναι ένας τεράστιος αριθμός!!!

2on. Το www.flickr.com είναι ένα παρόμοιο site με το panoramio. Και εδώ μπορείς να ανεβάσεις φωτογραφίες και βίντεο και αντίστοιχα να τα τοποθετήσεις σε χάρτη. Τα μειονεκτήματα του συγκεκριμένου site είναι 1ον για να κατεβάσεις τις φωτογραφίες θέλεις ειδικό πρόγραμμα και 2ον ο χάρτης που τοποθετούνται οι φωτογραφίες δεν έχει τόσο μεγάλη ακρίβεια και ανάλυση όσο του panoramio. Το θετικό όμως είναι ότι μπορείς να φτιάξεις ένα δικό σου χάρτη με τις φωτογραφίες που ανεβάζεις κάτι πολύ όμορφο και εύχρηστο για κάποιον που θέλει να δεί και να γνωρίσει το νησί μέσο internet. Πατώντας εδώ μπορείται να δείτε τον δικό μου χάρτη και πατώντας εδώ βλέπετε τις φωτογραφίες μου σε στήλες.

3ον Το www.youtube.com το ξέρουμε όλοι. Έχω φτιάξει μια playlist με τα θεματικά βίντεο που έχω ανεβάσει με φωτογραφίες και χάρτες από την Μήλο Πατώντας εδώ μπορείτε να δείτε την playlist και πατώντας το play all τα βίντεο παίζουν το ένα μετά το άλλο.

4ον. Το maps.google.com είναι ένα site όπου μπορείς να καταχωρήσεις διαδρομές - χαρτογραφήσεις σε χάρτες της google από το goole earth. Πατώντας εδώ μπορείτε να δείτε το κεντρικό χάρτη που έχω φτιάξει με τα μονοπάτια που έχω χαρτογραφήσει μέχρι σήμερα. Μετά πατώντας στο χάρτη πάνω σε κάθε μονοπάτι σας οδηγεί πώς να δείτε λεπτομέρειες του συγκεκριμένου μονοπατιού.

5ον. To Sports Tracker είναι ένα πρόγραμμα για τα κινητά που χρησιμοποιείται από εκατομμύρια αθλητές και όχι μόνο. Με αυτό το πρόγραμμα μπορείς να καταγράψεις στο κινητό σου διαδρομές και χρόνους ανάλογα με το είδος του αθλήματος καθώς και πολλές άλλες λεπτομέρεις που αφορούν το κάθε άθλημα αναλυτικά. Ένα απο τα θετικά της συγκεκριμένης εφαρμογής είναι ότι τις διαδρομές αυτές που καταγράφεις μπορείς μετά να τις περάσεις στο site της εφαρμογής και έτσι μπορεί ο καθένας να τις δεί και να τις ακολουθήσει. Πατώντας εδώ μπένετε στο site της εφαρμογής και κάνοντας search "Milos Greece" στο χάρτη βλέπεται τις διαδρομές που έχουν περαστεί μέχρι σήμερα.

Αυτά για την ώρα.

ΣΩΣΤΕ ΤΟ ΚΛΕΦΤΙΚΟ

Πριν μια εβδομάδα είχαμε πάει πεζοπορία στο Κλέφτικο με τον Όμιλο Βουνού και Θάλασσας Μήλου. Αναμφισβήτητα το Κλέφτικο είναι ένα από τα ποίο όμορφα τοπία του κόσμου και η βιτρίνα του νησιού μας. Δεν ξέρω αν κάποιος ευθύνεται συγκεκριμένα για το χάλι που παρατήρησα εκεί αλλά κάτι πρέπει να γίνει και σύντομα.

Στην μικρή παραλία που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια λόγο κατολισθήσεων κάποιοι έξυπνοι με μαύρο κάρβουνο η μαρκαδόρο έχουν γράψει σε όλο το μήκος της παραλίας όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που τράβηξα. Αυτοί οι έξυπνοι δεν είναι ένας και δύο, είναι πολλοί και αυτό έγινε πολλές φορές από Έλληνες κυρίως μιας και τα ονόματα και οι λέξεις είναι ελληνικές. Βλέπεται οι ξένοι τουρίστες σέβονται πολύ περισσότερο από εμάς το τόπο μας και όσοι έχουν ασχοληθεί με το τουρισμό αυτό το ξέρουν καλύτερα από εμένα. Σαν τους σκύλους που αφήνουν σημάδια παντού έτσι και εμείς θεωρούμε σωστό να καταστρέφουμε τα φυσικά τοπία γράφοντας ονόματα, ημερομηνίες και δεν ξέρω εγώ τι άλλη βλακεία μας κατέβει.

Το Κλέφτικο είναι ΦΥΣΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ και πρέπει να του συμπεριφέρονται ανάλογα. Σε πολλά σημεία της Μήλου παρατηρείται αυτό το φαινόμενο λόγο των πετρωμάτων που φθείρονται εύκολα όπως στο Σαρακίνηκο, τον Παπάφραγκα και τον Μύτακα.

Κάτι πρέπει να γίνει. Κάποιος πρέπει να τιμωρεί και να ελένχει αυτές τις περιοχές γιατί οι ακτές της Μήλου είναι ότι καλύτερο έχουμε…

Απολογισμός τουριστικής περιόδου 2011

Ασχολούμαι με τον τουρισμό από παιδί δεν θυμάμαι χειρότερο τουριστικά καλοκαίρι. Μπορεί οι αφίξεις σε σχέση με πέρυσι να δείχνουν αύξηση αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κάτι θετικό εξάλλου τι να τις κάνεις τις αφίξεις αν γινόντουσαν την επόμενη μέρα αναχωρήσεις. Το παν στο τουρισμό είναι να έρχεται κάποιος, να μένει και να φεύγει ευχαριστημένος. Πολλοί λένε ότι φέτος είχαμε περισσότερους ξένους. Δεν συμφωνώ. Απλά οι ξένοι φάνηκαν περισσότερο γιατί απλά δεν υπήρχαν πολλοί έλληνες που είναι και η βάση του τουρισμού μας στο νησί.

Τι φταίει?. Σίγουρα η οικονομική κρίση γονάτισε την τουριστική δύναμη των ελλήνων. Τα εισιτήρια για την Μήλο ήταν και είναι πανάκριβα και απαγορευτικά για μια οικογένεια. Κάτι πρέπει να γίνει γι αυτό αλλά δεν ξέρω κατά πόσο είναι στο χέρι μας μια δραστική μείωση της τιμής του ακτοπλοϊκού εισιτηρίου.

Για μένα όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η οικονομική κρίση Το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχουμε στο νησί είμαστε εμείς οι ίδιοι. Είναι η έλλειψη οργάνωσης και η έλλειψη συνοχής και επαγγελματισμού. Ο ένας να φάει τον άλλον. Αντί να γίνει καλύτερος προτιμά να καταστρέψει τον υποτιθέμενο ανταγωνισμό. Βλέπουμε τους τουρίστες σαν euro και περιμένουμε μέσα σε 40 μέρες να ζήσουμε όλο το χρόνο. Λάθος νοοτροπίες, λάθος σκέψεις που πρέπει να αλλάξουν γιατί οι τουρίστες πλέων δεν είναι αρνιά. Τα χρήματα είναι λίγα και όλοι τα δίνουν εκεί που θα του προσφέρουν τα περισσότερα.

Πολλοί λένε ότι το νησί είναι ακριβό. Οι έννοιες ακριβό και φτηνό τουριστικά είναι σχετικές και ανάλογες με τις υπηρεσίες. Ένα δωμάτιο π.χ. που έχει 100 euro αλλά σου προσφέρει τα πάντα είναι φτηνό, ένα δωμάτιο όμως που έχει 40 euro και είναι ένα υπόγειο χωρίς παράθυρα είναι πανάκριβο. Όλα είναι ανάλογα λοιπόν με το τι προσφέρεις. Αυτή η αναλογία στο νησί μας σε πολλές υπηρεσίες είναι δυσανάλογη και εξαρτάται από την τουριστική σαιζόν που στο νησί μας είναι πολύ μικρή και δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι.

Δεν λέω το Αεροδρόμιο και το Λιμάνι στα Πολλώνια αν και όταν γίνουν θα βοηθήσουν πολύ αλλά αν δεν γίνουν??? Βρισκόμαστε σαν χώρα σε μια πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση όπου τα μεγάλα έργα είναι σχεδόν απαγορευτικά. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τους μεγάλους ευεργέτες να μας λύσουν τα προβλήματα. Πρέπει από μόνοι μας να αφήσουμε τις λύσεις του καφενείου και του καναπέ και να δράσουμε με όποιο τρόπο μπορούμε για την καλυτέρευση της εικόνας του νησιού μας προς τα έξω. Όλοι μαζί οι τουριστικοί επιχειρηματίες ας αφήσουμε τις μικρότητες και τους δήθεν επαγγελματισμούς και ας κάνουμε πράξεις τις ιδέες που σίγουρα όλοι λίγο πολύ έχουμε αλλά που δυστυχώς μένουν μόνο στα λόγια.

Beach Volley Tournaments 2011

Όπως και την περσινή χρονιά έτσι και φέτος διοργανώσαμε στην παραλία της Αγίας Κυριακής 4 beach volley tournaments. Οι διοργανωτές των τουρνουά (Τάσος , Χρήστος, Μιχάλης) καθώς και τα παιδιά που βοήθησαν στην διαιτησία και όχι μόνο (Δημήτρης, Στέφανος, Παναγιώτης, Νίκος, Μανόλης, Θέμης, Δημήτρης, Γιώργος, Αλέξανδρος, Στάθης κα.) έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό για την επιτυχία αυτών των αθλητικών εκδηλώσεων.

Οι στόχοι των τουρνουά ήταν πολλοί και πιστεύω πως πετύχαμε τους περισσοτέρους. Το γήπεδο δεν βοήθαγε πολύ λόγο έλλειψης χώρου αλλά είχαμε έναν πολύ καλό εξοπλισμό. Στους νικητές δόθηκαν βραβεία, μετάλλια και πλούσια δώρα. Για πρώτη φορά στα τουρνουά της Μήλου οι κανόνες τηρήθηκαν αυστηρά από τον πρώτο αγώνα μέχρι τον τελευταίο. Επίσης για πρώτη φορά χρησιμοποιήσαμε το επαγγελματικό σύστημα αγώνων και όχι το knock out με αποτέλεσμα να βλέπουμε περισσότερους και καλύτερους αγώνες αποφεύγοντας τις αδικίες των κληρώσεων που είχαμε τις προηγούμενες χρονιές. Το μόνο πρόβλημα που συναντήσαμε ήταν η έλλειψη συνέπειας από τους συμμετέχοντες πράγμα λογικό όμως αφού οι περισσότεροι είχαν προβλήματα ωραρίου λόγο εργασίας. Φωτογραφίες των τουρνουά μπορείται να δείτε εδώ και εδώ

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους χορηγούς μας: Miloslife, Γιάγκος Restaurant – Café, Aragosta Restaurant – Bar, Άκρη Café – Bar, Μικρός Απόπλους Restaurant, Faros Club, Μέδουσα Restaurant, Lebetina Bar, Αλευρόμηλος Restaurant, Pasteli Water Games και φυσικά το Beach Bar – Banana που μας φιλοξενούσε. Να ευχαριστήσω πολύ τον Δημήτρη, την Μαρία τον Γιάννη αλλά και τον Ευγένιο για την όλη βοήθεια τους σε ότι πρόβλημα της τελευταίας στιγμής μας προέκυψε. Τέλος το μεγαλύτερο ευχαριστώ σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν και που βοήθησαν για να γίνουν πραγματικότητα αυτά τα τουρνουά.

Άντε και του χρόνουυ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ

Όλη η Ελλάδα στο δρόμο για να μην περάσει το Μεσοπρόθεσμο

Εδώ κι΄ένα μήνα , έχουμε κατακλύσει τις πλατείες όλης της χώρας διεκδικώντας να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Στο τέλος Ιουνίου, ο αγώνας μας φτάνει σε σημείο καμπής. Η κυβέρνηση της μηδενικής κοινωνικής νομιμοποίησης επιχειρεί την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου. Αυτό το σχέδιο δεν πρέπει να περάσει. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τη λεηλασία του κοινωνικού πλούτου, δεν πρόκειται να ανεχθούμε την εξαθλίωση των πολλών για την εξασφάλιση των κερδών των λίγων. Οι επικοινωνιακοί ελιγμοί, οι κάλπικοι ανασχηματισμοί και οι εκβιασμοί κυβέρνησης,ΔΝΤ,ΕΕ, δε μας ξεγελάνε. Τώρα πιά ξέρουμε ότι το δίλημμα δεν είναι Μνημόνια ή χρεοκοπία γιατί τα Μνημόνια οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία της κοινωνίας.

Το διήμερο της συζήτησης και ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου στη Βουλή ,στις 28-29/6/2011, τα συνδικάτα έχουν καλέσει 48ωρη Γενική Απεργία. Αυτό το διήμερο δεν πρέπει κανείς να δουλέψει, να στηρίξει το παραμικρό σπάσιμο της απεργίας. Από το πρωί της πρώτης μέρας της απεργίας συγκέντρωση στο Σύνταγμα μαζί με τις λαϊκές συνελεύσεις απ’ όλη τη χώρα και όλες τις γειτονιές της Αθήνας.

Στη Μήλο συγκεντρωνόμαστε την Τετάρτη 29/6 9 μμ στην πλατεία του Αδάμαντα.

Περικύκλωση της Βουλής την ημέρα της ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου για να στείλουμε το μήνυμα ότι ο λαός το απορρίπτει ! Αποδεικνύουμε εδώ και ένα μήνα σε όλη την Ελλάδα ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι, ότι έχουμε τη δύναμη να χαράξουμε νέα πορεία για την κοινωνία. Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε το επόμενο μεγάλο βήμα. Τώρα είναι η δικιά μας ώρα, τώρα μιλάμε εμείς ! Ας αποδείξουμε και στη Μήλο με τη συμμετοχή μας στη συγκέντρωση- συνέλευση στο Αδάμαντα ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας. Να συζητήσουμε όπως πρέπει να γίνεται στη δημοκρατία, να προβληματιστούμε. Να αγωνιστούμε μαζί με τους συμπολίτες μας σε όλη την Ελλάδα ενάντια στην καταστροφή της ζωής μας που απεργάζεται η κυβέρνηση και τα διεθνή αφεντικά της. Να αγωνιστούμε ενάντια στο ξεπούλημα της χώρας σε αντίθεση με την όποια έννοια της εθνικής μας ανεξαρτησίας.

Ας κατανοήσουμε όλοι οι πολίτες της Μήλου σε όποιο χώρο και αν ζούμε ή εργαζόμαστε πως η καταστροφή χτυπά και την δική μας πόρτα. Ας εγκαταλείψουμε τον όποιο ωχαδελφισμό για να διαδηλώσουμε την αντίσταση μας σε όσους αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς. Όσους φροντίζουν και μόνο για την εξυπηρέτηση των υπερκερδών τους κόβοντας από μας και τις στοιχειώδεις δυνατότητες μιας αξιοπρεπούς ζωής.

Ας κάνουμε πράξη το σύνθημα « Η Μήλος αντιστέκεται»

Ή εμείς ή αυτοί – Άμεση δημοκρατία τώρα !

Όλοι στην πλατεία του Αδάμαντα την Τετάρτη 29/6, 9 μμ

Η συγκέντρωση της πλατείας του Αδάμαντα Μήλου 26 Ιουνίου 2011

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΜΗΛΟΥ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΑΔΑΜΑΝΤΑ ΜΗΛΟΥ

Οι πολίτες της Μήλου που συγκεντρωνόμαστε στην πλατεία του Αδάμαντα πέρα από κομματικές ταυτότητες χαιρετίζουμε την αυθόρμητη λαϊκή οργή που πλημμύρισε τις πλατείες της Ελλάδας, απέναντι στην κυβερνητική πολιτική.

Μια πολιτική που ωθεί όλο και περισσότερο την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία στην εξαθλίωση, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζει την κερδοφορία των τραπεζών, των βιομηχάνων και του μεγάλου κεφαλαίου.

Καλούμε όλους τους πολίτες να συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις που γίνονται στο νησί μας. Μέσα από την συζήτηση και την συμμετοχή οργανώνουμε την αντίσταση μας .

Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στην Γενική Απεργία της 15^ης Ιουνίου ενάντια στα νέα μέτρα της κυβέρνησης που στερούν και τα στοιχειώδη από τις ζωές μας.

Διεκδικούμε έναν δημόσιο, διαφανή και αδιάβλητο λογιστικό έλεγχο του ελληνικού χρέους για να φανεί το πραγματικό του μέγεθος.

- ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

- ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ & ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΤΟ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ

- ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΠΡΟΝΟΙΑ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

- ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ, ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

- ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΩΣ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΓΑΘΟ

- ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

- ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΙΣ 20:00 μ.μ. ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΑ

Πλαστικό Πλέγμα στις Αλυκές

Την Κυριακή 29 Μαϊου η Εθελοντική Ομάδα στα πλαίσια της εκστρατείας «Καθαρίστε την Μεσόγειο» έκανε μια δράση στην παραλία Αλυκές. Σκοπός της δράσης όμως δεν ήταν μόνο να καθαριστεί από τα σκουπίδια η παραλία αλλά και να τοποθετηθεί ένα πλαστικό πλέγμα κατά μήκος της! Από την Κυριακή και μετά λοιπόν στα καφενεία της Μήλου η αλλιώς όπως τα ονομάζω προσωπικά τα λαϊκά δικαστήρια όσων απλά κρίνουν κακόβουλα αλλά ποτέ δεν πράττουν καλόβουλα , ξεκίνησε ένα κύμα κατηγοριών κατά της ομάδας από ανθρώπους που απλά δεν αντέχουν να βλέπουν κάτι καλό να γίνεται στο νησί μας ανιδιοτελώς και απλά ψάχνουν την κακία και την λάσπη σε μέρη που πραγματικά δεν υπάρχουν! Γι αυτούς τους ανθρώπους αναγκάζομαι να εξηγήσω τι πραγματικά είναι αυτό το πλέγμα πως μπήκε και για ποιο λόγο αν και ξέρω πως οι κατηγόριες θα συνεχιστούν μιας και η μαλάκυνση εγκεφάλου είναι ανίατη αρρώστια!!

Οι Αλυκές σαν παραλία έχει κάποια ιδιομορφία. Κατά μήκος της και για δύο με τρία μέτρα υπάρχει άμμος όπως σε όλες τις παραλίες. Μετά την άμμο όμως και μέχρι το δρόμο υπάρχουν βαλτώδες κομμάτια γεμάτα αγκάθια, χόρτα και γενικά χαρακτηρίζεται σαν μια περιοχή που δύσκολα καθαρίζεται. Τα σκουπίδια που μαζεύονται στη παραλία προέρχονται κυρίως από την θάλασσα μιας και η παραλία βρίσκεται στο μάτι του βοριά και ότι σκουπίδι μπαίνει στο λιμάνι περνάει σίγουρα μια βόλτα από τις Αλυκές. Αυτά τα σκουπίδια λόγο των ανέμων αφού βγουν στην παραλία ανεβαίνουν στα βαλτώδες κομμάτια της παραλίας καταστρέφοντας όλη τη βιοποικιλότητα της περιοχής μιας και μέσα σε αυτά τα μικρά έλη ζουν πολλά ζωάκια όπως σαύρες, μικρά πουλιά και πολλά άλλα.

Η εθελοντική ομάδα έχει κάνει αν θυμάμαι καλά κοντά στις εφτά δράσεις για το καθαρισμό της παραλίας και το συμπέρασμα που βγάζαμε ήταν πάντα το ίδιο. Ο καθαρισμός της κυρίως στα βαλτώδη κομμάτια είναι πολύ δύσκολος και χρονοβόρος και μιας και η παραλία μαζεύει συνεχώς σκουπίδια λόγο καιρικών συνθηκών η μάχη μας με την σακούλα έδειχνε άνιση. Έπρεπε να βρεθεί μια λύση και ύστερα από πολλές συζητήσεις μεταξύ των μελών της ομάδας και όχι μόνο, η τοποθέτηση ενός πλαστικού πλέγματος κατά μήκος της ακτογραμμής θα μας έλυνε τα χέρια μιας και τα σκουπίδια θα μαζευόντουσαν όλα μπροστά από το πλέγμα έτσι η παραλία θα καθαριζόταν πολύ εύκολα ακόμα και από έναν άνθρωπο. Η ομάδα ενημέρωσε τον Δήμαρχο και τον Αντιδήμαρχο για τα όσα βλέπαμε κάθε φορά στις Αλυκές και είδαν την ιδέα μας για την τοποθέτηση του πλέγματος θετικά έτσι και την Κυριακή στις 29 Μαΐου μπήκε πλαστικό πλέγμα πενήντα μέτρων πειραματικά κατά μήκος της ακτογραμμής και βλέποντας αν έχει αποτέλεσμα συνεχίζουμε μελλοντικά και στο υπόλοιπο της παραλίας.

Τα πράγματα λοιπόν είναι πολύ απλά και οι εξηγήσεις ήταν περιττές για κάποιους που έχουν μάτια και βλέπουν τα γεγονότα όπως πραγματικά έχουν αλλά δυστυχώς σε αυτό το νησί υπάρχουν άνθρωποι που τα βλέπουν όλα στραβά και κακόβουλα . Ούτε καταπατήσεις υπάρχουν, ούτε η εθελοντική ομάδα κάνει του κεφαλιού της.

Για αποφυγή μελλοντικών παρεξηγήσεων οι αρνητικοί χαρακτηρισμοί που χρησιμοποιήθηκαν στο κείμενο είναι δικές μου απόψεις και όχι απόψεις της Εθελοντικής Ομάδας Μήλου γι αυτό και η άναρτηση έγινε στο προσωπικό μου blog και όχι στο blog της ομάδας.

Οι Αγανακτισμένοι της Μήλου

Όλη η Ελλάδα αγανακτεί. Ήρθε ο καιρός και εμείς εδώ στο νησί να ενωθούμε με τους υπόλοιπους Έλληνες στο Σύνταγμα, στο Λευκό Πύργο και σε όλες τις πλατείες των Ελληνικών πόλεων-χωριών-νησιών!!! Η φωνή μας είναι μια και είναι βροντερή. Χωρίς κομματικούς προσανατολισμούς, χωρίς χρωματισμένες ιδέες σας περιμένουμε όλους τους κατοίκους του νησιού στην πλατεία του Αδάμαντα σήμερα Τετάρτη 01/06 και ώρα 19:00. Θέλουμε να μιλήσουμε, να ανταλλάξουμε απόψεις, να βρούμε λύσεις, να σκεφτούμε και να φανταστούμε πως θέλουμε το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας. Βρείτε συνθήματα, φτιάξτε πανό, σκεφτείτε πως αλλιώς θα πρέπει να οργανωθούμε και εμείς όπως και οι άλλες ομάδες αγανακτισμένων πολιτών έτσι ώστε αυτό που κάνουμε τώρα να έχει αποτέλεσμα.

Για περισσότερες πληροφορίες μπείτε στην σελίδα μας στο facebook η στο τηλέφωνο 2287023000

Σας περιμένουμε Όλους!!!!

Βραβείο Εθελοντισμού

Το Σάββατο 14/05 μου απονεμήθηκε το βραβείο εθελοντισμού και κοινωνικής προσφοράς "Αναστασία Αντωνιάδου" ως εκπρόσωπο της εθελοντικής ομάδας Μήλου. Το Miloslife και ο φίλος Μάνος Τερζάκης μου έκανε κάποιες ερωτήσεις όσο αφορά την ομάδα και τον εθελοντισμό γενικότερα. Εδώ σας επισυνάπτω αυτές τις ερωτήσεις με τις απαντήσεις που του έδωσα.

1. Η δράση σας έφερε τη διάκριση και τη βράβευση. Τι αισθάνεστε;

Ευχάριστα συναισθήματα κυριαρχούν σίγουρα και είναι τιμή μου αυτή η βράβευση απλά μου φαίνεται λίγο περίεργο να με βραβεύουν για το αυτονόητο δηλαδή την αγάπη μου για τη Μήλο.

2. Ποιά ήταν τα κίνητρα της ίδρυσης της ομάδας; Εντοπίσατε κενό στο νησί, στα θέματα της φροντίδας για τον τόπο, εντοπίσατε ...δικές σας ανάγκες ή και τα δύο;

Αυτή η ομάδα πιστεύω ότι ήταν ιδέα και ανάγκη πολλών απλά εγώ πείρα την πρωτοβουλία για το ξεκίνημα. Από εκεί και πέρα το νερό μπήκε στο αυλάκι από μόνο του, έγινε ποτάμι και ευελπιστούμε να γίνει θάλασσα. Κενά στο νησί υπάρχουν πάρα πολλά . Αρκεί μια ματιά έξω από την πόρτα των σπιτιών μας για να τα δούμε. Καλώς η κακώς οι δημόσιες υπηρεσίες με τα σημερινά δεδομένα της κρίσης δεν μπορούν να καλύψουν αυτά τα κενά στο νησί. Ο εθελοντισμός είναι η μοναδική λύση στους δύσκολους καιρούς που περνάμε όσο αφορά την φροντίδα του περιβάλλοντος και του νησιού μας γενικότερα.

3. Εχετε σκεφτεί τη συνέχεια για την ομάδα σας διαφορετικά, πιο διευρυμένα, ή θα συνεχίσετε με το μοντέλο που δουλεύετε;

Η ομάδα έχει ζωή 15 μήνες και μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα έχουν γίνει σχεδόν 50 δράσεις. Αυτό δείχνει ότι λειτουργεί καλά αν και στηρίζεται στην όρεξη και στην τρέλα λίγων ανθρώπων. Μέχρι να εκπληρωθεί ο πρωταρχικός σκοπός της ομάδας το μοντέλο διαχείρισης θα παραμείνει έτσι με πολύ μικρές αλλαγές απλά ελπίζουμε οι λίγοι να γίνουν πολύ περισσότεροι. Η ομάδα με λίγα λόγια λειτουργεί ως εξής. Καταρχήν δεν είναι σύλλογος η οποιαδήποτε νομικό πρόσωπο οπότε δεν κλείνετε σε γραφεία ούτε περιορίζεται σε κάποιο καταστατικό. Δεν έχει προέδρους και συμβούλια για να μην υπάρχουν αντιπαραθέσεις και καβαλίκεμα καλαμιών παρά μόνο κάποιοι άνθρωποι έχουν αναλάβει ξεχωριστά κάποιο λειτουργικό κομμάτι της ομάδας όπως την ενημέρωση, την οργάνωση των δράσεων, την συνεργασία με τους δημοτικούς φορείς και άλλα πολλά. Ο πρωταρχικός σκοπός της ομάδας είναι να πάψει να υπάρχει. Τι εννοώ με αυτό. Ελπίζουμε κάποια στιγμή να μην χρειάζεται να οργανώνονται όλες αυτές οι δράσεις αλλά από μόνοι τους οι κάτοικοι σε ομαδικό η ατομικό επίπεδο να ενδιαφέρονται για το περιβάλλον και την τόση ομορφιά που διαθέτει το νησί μας παρότι είναι πολύ καλά κρυμμένη από την χρόνια εγκατάλειψη. Σκοπός μας είναι να αλλάξουμε τις νοοτροπίες του στυλ « για όλα φταίνε οι άλλοι», «ο Δήμος είναι υπεύθυνος τι τον πληρώνουμε» και άλλες πολλές τέτοιου είδους σκέψεις , να ενεργοποιηθεί ο κόσμος και επιτέλους οι τόσες λύσεις που έχουμε όλοι για το καλύτερο του νησιού μας να μην μένουν στα λόγια αλλά να γίνουν δράση.

4. Πολλές φορές λένε πολλοί, ότι στη Μήλο είναι μειωμένο το αίσθημα της συλλογικότητας. Τι δείχνει η εμπειρία σας; Τη συμμερίζεστε αυτή την άποψη;

Το αίσθημα της συλλογικότητας δεν έχει μειωθεί μόνο στη Μήλο. Πιστεύω ότι είναι ένα παγκόσμιο γεγονός και το νησί μας όπως δείχνει είναι μια μικρογραφία της σημερινής Ελλάδας. Βλέπω την πλειοψηφία του κόσμου να σνομπάρει όχι μόνο τις δράσεις της ομάδας, αλλά γενικότερα τις εκδηλώσεις συλλογικών φορέων είτε είναι πολιτιστικές, είτε αθλητικές, είτε ενημερωτικές. Έχουμε κλειστεί στα σπίτια μας μπροστά από την τηλεόραση και δυστυχώς χάνουμε την ομορφιά και την ευχαρίστηση που μας προσφέρει η παρέα, η ομάδα, η συναναστροφή με άλλους ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα, η ανάγκη για δημιουργία, ο άθληση μέσα σε

ένα σύνολο και γενικότερα η καλυτέρευση του βιοτικού μας επιπέδου. Ελπίζω όλα αυτά να αλλάξουν σύντομα για το καλό όλων μας. Η εθελοντική ομάδα είναι μια συλλογική ομάδα με σχεδόν πέντε χιλιάδες εν δυνάμει εθελοντές απλά το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών δεν έχει πάρει την απόφαση να κλείσει την τηλεόραση, να βγει έξω και να συμμετέχει. Δεν χάνουμε όμως την ελπίδα μας…

5. θα πηγαίνατε στα σχολεία να μιλήσετε στα παιδιά γι αυτό που κάνετε; Και αν ναι τι θα τους λέγατε;

Πήγαμε στα σχολεία και θα ξαναπάμε. Η ομάδα έχει πραγματοποιήσει στο παρελθόν δύο δράσεις με τα παιδιά των δημοτικών σχολείων της Μήλου και την HELMEPA στα πλαίσια της παγκόσμιας ημέρας εθελοντικού καθαρισμού ακτών 2010 όπου μετά το πέρας των δράσεων δόθηκαν στα παιδιά αναμνηστικά συμμετοχής. Ιδέες υπάρχουν πολλές και είναι

στις προθέσεις μας από την νέα σχολική χρονιά όχι μόνο να μιλήσουμε στα παιδιά αλλά και να κάνουμε δράσεις μέσα από τις οποίες θα προσπαθήσουμε να περάσουμε μηνύματα χρησιμοποιώντας πράγματα που καταλαβαίνουν καλύτερα όπως είναι το παιχνίδι και το παραμύθι. Δυστυχώς όμως επειδή η ομάδα δεν είναι νομικό πρόσωπο η κάποιου είδους φορέας το να μπούμε στα σχολεία είναι νομοθετικά δύσκολο. Ελπίζουμε να βρεθεί λύση και θα βρεθεί μόνο με την βοήθεια και την συμμετοχή των εκπαιδευτικών.

6. Η χώρα περνά μια βαθιά κρίση και οικονομική και κρίση αξιών. Ο εθελοντισμός είναι μια πρώτη απάντηση;

Ο εθελοντισμός είναι Η απάντηση. Η κρίση υπήρχε πάντα απλά τώρα έφτασε ο κόμπος στο χτένι. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει να τα παρατήσουμε όλα και να αυτοκτονήσουμε. Με την εθελοντική εργασία μπορούν να αντιμετωπιστούν πολλά προβλήματα με πολύ μικρό κόστος και η εθελοντική ομάδα Μήλου είναι ένα τρανταχτό παράδειγμα. Ας έχουμε στο μυαλό μας πάντα πως μόνο η δράση μετράει. Όλοι μας κρινόμαστε από αυτό που κάνουμε και όχι από αυτό που σκεφτόμαστε.

Ευχαριστώ πολύ!!!

Περιμένω τις παρατηρήσεις - προτάσεις - απόψεις σας πάνω σε αυτές τις ερωτήσεις.

Η ομιλία του Γεωργίου Μάλλη στα "Ελευθέρια"

Την Κυριακή 15/05 γιορτάσαμε όπως κάθε χρόνο τα "Ελευθέρια", την επέτειο δηλαδή της απελευθέρωσης της Μήλου από την ναζιστική κατοχή την 9η Μαΐου1945. Ο εκπαιδευτικός και φίλος Γεώργιος Μάλλης επιμελήθηκε και εκφώνησε την ομιλία εκείνης της ημέρας και σας την επισυνάπτω εδώ γιατί αξίζει πολλά:

Αποτελεί σίγουρα αδιαμφισβήτητο πρόταγμα των λαών η ιδέα της ελευθερίας. Οι εθνικές συνειδήσεις ιδιαίτερα, που αναδύθηκαν στην νεότερη ιστορία, είχαν ακριβώς την διεκδίκηση της ελευθερίας αυτοδιάθεσης των εθνοτήτων ως βασικό τους περιεχόμενο και επαναστατικό αίτημα.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που τα έθνη – κράτη επιλέγουν από την ιστορία τους ορισμένα από αυτά τα γεγονότα διεκδίκησης της ελευθερίας τους για να τα εορτάσουν με σκοπό την μεταβίβαση της ιστορικής μνήμης στις νεότερες γενιές. Αποτελούν την ισχυρότερη δικαιολόγηση της ταυτότητας τους.

Η Ελληνική ιστορία είναι γεμάτη από τέτοια γεγονότα που αναδεικνύουν τους αγώνες του λαού μας για ελευθερία. Μπορούμε αβίαστα να ισχυριστούμε πως αν σήμερα γιορτάζουμε εδώ στη Μήλο με τα «Ελευθέρια» την επέτειο

της απελευθέρωσης μας από τη Γερμανική κατοχή, όλες μας οι εθνικές γιορτές «Ελευθέρια» είναι ουσιαστικά αφού τους αγώνες του λαού μας για την ελευθερία μας υπενθυμίζουν.

Το σύνθετο γεγονός της αντίστασης του λαού μας στα Ιταλικά και Γερμανικά στρατεύματα, της αντίστασης του μετά, μέσα στην ίδια τη χώρα μας, ενάντια στη ναζιστική κατοχή και τέλος η απελευθέρωση μας από αυτή την κατοχή, συνιστά σίγουρα μια κορύφωση της νεοελληνικής ιστορίας. Η αντίσταση στους Γερμανούς – φασίστες κατακτητές και η απελευθέρωση από αυτούς μας αφορούν άλλωστε και σήμερα άμεσα ως ελληνικό λαό.

Η ολοένα και απειλητικότερη επανεμφάνιση της γκρίζας φασιστικής σκιάς στο πολιτικό προσκήνιο και παρασκήνιο της Ευρώπης συνιστά ένα μείζονα κίνδυνο για τις δημοκρατικές ελευθερίες που με αγώνες κατακτήθηκαν από τους λαούς μας. Αναλογεί στον καθένα μας σήμερα η συνειδητοποίηση των κινδύνων του φασισμού και των ρατσιστικών του εκτρωμάτων για την κοινωνία μας. Η βίαιη σύγκρουση τους με την φυλετική και πολιτισμική διαφορετικότητα έχει σαν πρότυπο της το ολοκαύτωμα των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης. Ας αντισταθούμε σε αυτούς για να μην ζήσουν τα παιδιά μας μια παρόμοια φρίκη με αυτή την κορύφωση της βαρβαρότητας στον υποτίθεται πολιτισμένο 20ο αιώνα.

Μας αναλογεί λοιπόν και σήμερα η αντίσταση. Όχι μόνο ενάντια στις φασιστικές παραφυάδες που αναφερθήκαμε αλλά και την ιδιόμορφη σημερινή πολιτικοοικονομική κατάκτηση μας από ξένα κέντρα εξουσίας. Σε έναν κόσμο που το παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο αποφασίζει χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό για τις τύχες των λαών η αντίσταση μας ενάντια σε όσους αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς αποτελεί νομίζουμε μονόδρομο για την διεκδίκηση μιας εθνικής και ατομικής αξιοπρέπειας. Αν δεν θέλουμε να αποτελούμε ένα κατ’ ουσία προτεκτοράτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου η αποδέσμευση μας από τα όποια μνημόνια τους και η πρωταρχική στήριξη στις δικές μας δυνάμεις συνιστά την απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη και τη δημοκρατία στη χώρα μας. Ας αγωνιστούμε για μία χώρα με εθνική αξιοπρέπεια που δεν θα είναι οι ποικιλώνυμοι δανειστές που αποφασίζουν για τη τύχη της αλλά ο ίδιος ο λαός της με την πιο ουσιαστική έννοια της δημοκρατίας.

Έχουμε λοιπόν πολλούς λόγους να γιορτάζουμε σήμερα στη Μήλο με τα «Ελευθέρια» την απελευθέρωση μας από τη ναζιστική κατοχή. Πολλούς λόγους να θυμόμαστε και να μεταδίδουμε στα παιδιά μας αυτή τη θύμηση. Τη θύμηση των ημερών που όλα τα ‘σκιαζε η μπότα του κατακτητή και των χειρότερων από αυτόν ακόμα , ντόπιων υποτακτικών συνεργατών του. Κυρίως όμως τη θύμηση της αντίστασης του λαού μας ενάντια τους. Της αντίστασης και εδώ στην ίδια την ιδιαίτερη πατρίδα μας, τη Μήλο.

Είναι η Μήλος ένα νησί με περιορισμένο μέγεθος, απαγορευτικό για την ανάπτυξη ενός αντίστοιχου κινήματος εθνικής αντίστασης με αυτό που μεγαλούργησε στην ηπειρωτική Ελλάδα. Η ίδια η κυκλοφορία των πολιτικών ιδεών σε αυτό τον μικρό τόπο ήταν αναγκαστικά περιορισμένη. Αν και συνιστούσαν όμως αυτά ένα δύσκολο πλαίσιο δεν μπόρεσαν και να ανασχέσουν την έκφραση της αντίδρασης και αντίστασης των Μηλιών στον κατακτητή.

Εκφράστηκε αυτή ιδιαίτερα με την πολύμορφη βοήθεια και συμμετοχή που είχαν πολλοί συμπατριώτες μας στα διάφορα συμμαχικά δίκτυα πληροφοριών που έδρασαν στη Μήλο κατά τη διάρκεια της κατοχής. Εκφράστηκε επίσης με τη βοήθεια και συμμετοχή στις τακτικές στρατιωτικές επιχειρήσεις του «Ιερού Λόχου» το τελευταίο διάστημα της κατοχής για την απελευθέρωση της Μήλου. Όλα αυτά βέβαια τα έκαναν με τεράστιους κινδύνους για την ίδια τη ζωή τους. Τους ανήκει ο πιο μεγάλος έπαινος της ιστορίας.

Δεν μπορεί να γίνει στα πλαίσια αυτού του περιορισμένου κειμένου η παράθεση όλων των γνωστών τουλάχιστον ονομάτων αυτών των Μηλιών πατριωτών επειδή και ο σημαντικός αριθμός τους ενέχει τον κίνδυνο της παράβλεψης ορισμένων. Παραπέμπουμε στο βιβλίο «Η Μήλος στην Κατοχή» του Γιάννη Χαλκουτσάκη έκδοση Μορφωτικού Συλλόγου Μήλου 1995 όπου εξιστορούνται αναλυτικά τα πρόσωπα και τα γεγονότα από τον ίδιο που είχε και άμεση συμμετοχή. Θα τολμήσω μόνο μια εξαίρεση αναφοράς σε αξιέπαινη πατριωτική πράξη για τον παλιό μου καθηγητή αείμνηστο Γ.Καμακάρη μεταφέροντας τμήμα της συνέντευξης του διορισμένου το 1944 έπαρχου Μήλου Ν. Αφεντάκη στον Γ.Χαλκουτσάκη που το παραθέτει στο προαναφερόμενο βιβλίο του. Αναφέρει « Όταν τον Αύγουστο του ’44 πέθανε ο γυμνασιάρχης Νικόλαος Βήχος, στην κηδεία του που έγινε στην Κορφιάτισσα, τον επικήδειο εξεφώνησε ο καθηγητής Γιώργος Καμακάρης. Ο λόγος ήταν ένα πύρινο κήρυγμα ελευθερίας, και είχα την ανησυχία πως θα έφθανε στα αυτιά των Γερμανών. Ευτυχώς δεν έγινε τίποτα»

Ήταν πολύ μεγάλο το διάστημα της γερμανικής κατοχής στη Μήλο. Η μεγάλη οχύρωση της από τους Γερμανούς και η ιδιαίτερη σημασία της γεωγραφικής της θέσης και του λιμανιού γι’ αυτούς, οδήγησαν να είναι η Μήλος το τελευταίο σημείο παράδοσής τους στην Ελλάδα και ένα από τα τελευταία στην Ευρώπη, αμέσως πριν την πτώση του Βερολίνου. Ήταν όλα αυτά τα χρόνια πολύ δύσκολα για τους Μηλιούς. Όχι απλά δύσκολα αλλά εξοντωτικά αφού τον πρώτο χειμώνα της κατοχής είχαμε τριπλασιασμό θανάτων στη Μήλο από την προκατοχική περίοδο. Τα στοιχεία παραθέτει στο βιβλίο του ο Γ.Χαλκουτσάκης και συγκεντρώθηκαν από τον πιο αρμόδιο, τον Δ.Μουρίκη, γραμματέα τότε της κοινότητας Πλάκας μετά από παράκληση του Γ. Καμακάρη, όπως αναφέρει ο Χαλκουτσάκης. Ήταν η πείνα λοιπόν που θέριζε και εδώ στη Μήλο τους ανθρώπους και όχι μόνο στις μεγάλες πόλεις.

Ήταν η πείνα που σημάδεψε τον χειμώνα του 41-42 στη Μήλο. Ήταν όμως ένα επαίσχυντο έγκλημα πολέμου των ναζί κατακτητών που σημάδεψε τον χειμώνα του ’43 στη Μήλο. Εκτέλεσαν για δήθεν πράξη σαμποτάζ 14 αθώους Μηλιούς που το μόνο τους «έγκλημα» ήταν να μαζέψουν απομεινάρια ενός ναυαγίου στον κόλπο της Μήλου για να συμπληρώσουν τις δυστυχισμένες τους ζωές. Δικάστηκε άραγε ως εγκληματίας πολέμου ο τότε Γερμανός διοικητής Καβελμάχερ που υπέγραψε τη διαταγή εκτέλεσης τους ? Έχει και η Μήλος σήμερα , όπως άλλοι πολύ πιο μαρτυρικοί τόποι στην Ελλάδα , ένα ηθικό, πολιτικό και νομικό δικαίωμα αποζημίωσης. Αξίζει στη μνήμη των 14 αθώων συμπατριωτών μας που εκτελέστηκαν να το θέσουμε όπου πρέπει.

Συμπατριώτισσες και συμπατριώτες

Αναδεικνύουν πιστεύουμε τα όσα αναφέραμε μέχρι τώρα πως τα «Ελευθέρια», η επέτειος της απελευθέρωσης της Μήλου από τη ναζιστική κατοχή , την 9η Μαΐου 1945, έχουν κορυφαία σημασία τόσο για τη διατήρηση της εθνικής μας μνήμης όσο και για τις υποθήκες που αφήνουν για την αντιμετώπιση της σημερινής τάξης πραγμάτων από το λαό μας.

Ας μην αφήσουμε ανεκμετάλλευτες αυτές τις εγγεγραμμένες στην συλλογική μας μνήμη υποθήκες. Ας συνεχίσουμε τον αγώνα μας για μια Ελλάδα με ελευθερία και δημοκρατία. Είναι αυτός ένας αγώνας χωρίς τελειωμό. Ένας αγώνας που χρωστάει όχι μόνο στη μνήμη των προγόνων μας που έδωσαν τη ζωή τους γι’ αυτόν αλλά και στα παιδιά μας που έχουν κάθε δικαίωμα να ζήσουν σε ένα ελεύθερο και δημοκρατικό κόσμο. Ας τον συνεχίσουμε λοιπόν…

Αρχαίο Θέατρο Μήλου

Εδώ και πολύ καιρό ακούω διάφορα για το Αρχαίο Θέατρο, για τα έργα που γίνονται εκεί για την ανάδειξη του και τα διάφορα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί. Ζήτησα από μια φίλη που είναι ποιο σχετική με τα θέματα της αρχαιολογίας και με τους νόμους που ισχύουν γενικότερα να το ψάξει λίγο. Μετά από πολλές προφορικές συζητήσεις που είχαμε της ζήτησα αν μπορεί όλα αυτά που ειπώθηκαν να τα έχω γραπτώς για να μπορώ κι εγώ να σας τα μεταφέρω. Δείτε λοιπόν το κείμενο που μου έστειλε και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα για τα έργα στο Αρχαίο Θέατρο της Μήλου που κινδυνεύουν να σταματήσουν.

Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΑΡΧΑΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

(Ή πώς ένα έργο του ΕΣΠΑ μαραζώνει πριν καν αρχίσει)

Γνωρίζετε το Π.Δ. 164/2004; Όχι; Θα έπρεπε, γιατί πρόκειται για έναν από τους πλέον παρανοϊκούς νόμους που έχουν ποτέ ψηφιστεί, από καταβολής του νεότερου ελληνικού κράτους. Μας επηρεάζει αυτός ο νόμος; Μας επηρεάζει άμεσα, ως Μηλιούς αλλά και ως σκεπτόμενους πολίτες που νοιάζονται για το παρελθόν και την κληρονομιά του νησιού τους.

Το περιβόητο αυτό Προεδρικό Διάταγμα (γνωστό και ως “νόμος Παυλόπουλου”, από τον τότε Υπουργό Εσωτερικών που το υπέγραψε) ψηφίστηκε το καλοκαίρι του 2004. Πολύ περιληπτικά, ορίζει ότι κανένας δεν μπορεί πλέον να εργαστεί με σύμβαση στο Δημόσιο πάνω από 24 μήνες (προκειμένου να μην αποκτήσει ποτέ δικαιώματα σε μονιμοποίηση). Πολύ απλά, στους 24 μήνες “καίγεσαι” και δεν μπορείς πλέον να ξαναδουλέψεις με την ίδια ειδικότητα στο Δημόσιο ποτέ. ΠΟΤΕ!

Πείτε τώρα ότι έχετε σπουδάσει, για παράδειγμα, αρχαιολόγος, καταναλώνοντας τουλάχιστον τέσσερα από τα καλύτερά σας χρόνια στα πανεπιστημιακά έδρανα και δίνοντας σκληρές εξετάσεις προκειμένου να αποκτήσετε το “πολύτιμο” πτυχίο. Ίσως να έχετε κάνει και μεταπτυχιακά, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, καταναλώνοντας ακόμα περισσότερα από τα πολύτιμά σας χρόνια. Ο “νόμος Παυλόπουλου” σας δίνει “ζωή” ως αρχαιολόγος μέχρι 24 μήνες (δε μιλάμε φυσικά για τους μόνιμους αρχαιολόγους αλλά για τους συμβασιούχους). Μετά τους 24 μήνες ξεχάστε την αρχαιολογία και τις σπουδές σας και βρείτε καλύτερα δουλειά σε πιτσαρία ως σερβιτόρος.

Τα πράγματα σε ορισμένες ειδικότητες είναι ακόμα πιο τραγικά απ' όσο φαίνονται: ένας εργάτης ανασκαφών, για παράδειγμα, δεν έχει σπουδάσει (: δεν κλαίει τα χρόνια που έχασε) και, επιπλέον, μετά την παρέλευση του 24μήνου μπορεί να εργαστεί στην ειδικότητά του (ως εργάτης) στον ιδιωτικό τομέα (π.χ. ως εργάτης οικοδομών). Ένας αρχαιολόγος όμως, ή ένας συντηρητής; Δεν υπάρχουν ιδιωτικές ανασκαφές, οι ειδικότητες αυτές μπορούν να απασχοληθούν μόνο σε έργα του δημοσίου τομέα – αλλά για το δημόσιο αυτές οι ειδικότητες μετά τους 24 μήνες είναι “καμένα χαρτιά”. Και χαμένος δηλαδή (: κλαις τα χρόνια που έχασες σπουδάζοντας) και δαρμένος (: επειδή δεν μπορείς να ξαναδουλέψεις).

Τότε γιατί να σπουδάσω αρχαιολόγος, θα πείτε, ή γιατί να σπουδάσω συντηρητής; Για να δουλέψω το πολύ 24 μήνες; Πολύ καλό το ερώτημά σας. Δεν υπάρχει λόγος να σπουδάσετε, αν σας ενδιαφέρει κάποια στιγμή να αξιοποιήσετε επαγγελματικά το πτυχίο σας. Οι 24 μήνες δουλειάς είναι πολύ μικρό χρονικό διάστημα για να θυσιάσει κανείς τα χρόνια του σπουδάζοντας και δίνοντας εξετάσεις. Ο “νόμος Παυλόπουλου” αποτελεί πρακτικά την ταφόπλακα για τους νέους αρχαιολόγους στην Ελλάδα και για τις συναφείς ειδικότητες.

Είναι γι' αυτόν το λόγο που ο “νόμος Παυλόπουλου” απειλεί να τινάξει στον αέρα και το έργο της Ανάδειξης του Αρχαίου Θεάτρου Μήλου: υπάρχει πλέον πάρα πολύ μεγάλη δυσκολία στην εξεύρεση κατάλληλου προσωπικού. Όσοι προσλαμβάνονται πρέπει απαραιτήτως να μην έχουν συμπληρώσει 24 μήνες εργασίας στην ειδικότητά τους στο Υπουργείο Πολιτισμού. Και μη βιαστείτε να πείτε ότι υπάρχουν στη Μήλο τέτοιοι άνθρωποι, εργάτες για παράδειγμα, που δεν έχουν συμπληρώσει 24 μήνες εργασίας: στα έργα του ΕΣΠΑ, στο οποίο είναι ενταγμένο το έργο του αρχαίου Θεάτρου, δεν μπορούν να προσληφθούν ανειδίκευτοι. Μόνο πεπειραμένο προσωπικό μπορεί να απασχοληθεί, “προσωπικό υψηλής εξειδίκευσης” κατά την ορολογία του Υπουργείου Πολιτισμού. Πρακτικά, αν μιλάμε, επί παραδείγματι, για εργάτες, αυτό σημαίνει ότι απαιτούνται τουλάχιστον 6 μήνες εμπειρίας σε ανασκαφές για να προσληφθεί κανείς. Και βέβαια, ο υποψήφιος εργάτης θα πρέπει να έχει μεν περισσότερους από 6 μήνες εμπειρίας αλλά οπωσδήποτε λιγότερους από 24, γιατί στους 24 “καίγεται”! Είναι σαν να ψάχνεις ψύλλους στ' άχυρα...

Στη Μήλο δεν υπάρχουν τέτοιοι πεπειραμένοι εργάτες με εμπειρία που να κυμαίνεται μεταξύ 6 και 24 μηνών. Υπάρχουν βέβαια εργάτες πεπειραμένοι σε ανασκαφές, π.χ. αυτοί που δούλεψαν στο έργο της Φυλακωπής το διάστημα 2004-2008, αλλά αυτοί έχουν συμπληρώσει προ πολλού 24μηνο και απαγορεύεται να προσληφθούν! Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι ορισμένοι από αυτούς τους εργάτες που δούλεψαν στη Φυλακωπή, με εμπειρία σε ανασκαφές πλέον των 4 ετών, έκαναν αίτηση για να απασχοληθούν και στο έργο του αρχαίου Θεάτρου, αλλά η αίτησή τους απορρίφθηκε πανηγυρικά! Το κράτος “τιμωρεί” την πολλή εμπειρία!

Έτσι, οι Μηλιοί πεπειραμένοι εργάτες ανασκαφών καταδικάζονται στην ανεργία και δεν μπορούν να δουλέψουν σ' έναν αρχαιολογικό χώρο στο ίδιο τους το νησί! Η μόνη λύση προκειμένου να προχωρήσει το έργο του αρχαίου Θεάτρου, είναι πλέον να έρθουν “εισαγόμενοι” εργάτες από την Αθήνα. Και εδώ η παράνοια συνεχίζεται:

Από το 2004 που ισχύει ο “νόμος Παυλόπουλου” μέχρι σήμερα, οι περισσότεροι εργατοτεχνίτες ανασκαφών στην Αθήνα έχουν συμπληρώσει το 24μηνό τους και δεν μπορούν πλέον να εργαστούν. Το είδος του πεπειραμένου εργατοτεχνίτη, με εμπειρία μέχρι 24 μήνες, αρχίζει να γίνεται σπάνιο πλέον και στην Αθήνα. Είμαστε ωστόσο σε θέση να γνωρίζουμε ότι στα τέλη Ιανουαρίου 2011 βρέθηκαν τελικά 6 άτομα, τα οποία και έφτασαν στη Μήλο προκειμένου να εργαστούν στο αρχαίο Θέατρο. Επρόκειτο για 4 εργατοτεχνίτες ανασκαφών και 2 μαρμαροτεχνίτες. Έχετε αγωνία για τη συνέχεια;

Οι άνθρωποι αυτοί εργάστηκαν στο Θέατρο για λίγες μέρες, μέχρι που τους ανακοινώθηκε ο μισθός τους: περίπου 730 € το μήνα! Αυτός είναι ο μισθός για το “προσωπικό υψηλής εξειδίκευσης” στο αρχαίο Θέατρο! Αναρωτιέται κανείς, αν αυτός είναι ο μισθός για τον “υψηλά” ειδικευμένο εργάτη, ο μισθός για τον ανειδίκευτο ποιος θα είναι; Κάτω και από το όριο της φτώχειας; Και, σε κάθε περίπτωση, εσείς θα φεύγατε από την Αθήνα για να δουλέψετε στη Μήλο για 730 €; Ένας άνθρωπος που πρέπει να πληρώνει κάθε μήνα 150-250 € για νοίκι, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν έξοδα για βενζίνες, εισιτήρια και φαγητό, είναι ποτέ δυνατόν να επιβιώσει στη Μήλο με τόσα λίγα χρήματα; Μη βιαστείτε να απαντήσετε ότι αυτό μπορεί να γίνει, γιατί η πραγματικότητα είναι σκληρή: οι πληροφορίες μας λένε ότι αφού δούλεψαν ελάχιστες μέρες στο αρχαίο Θέατρο, τα 5 από τα 6 άτομα που αναφέρθηκαν προηγουμένως αρνήθηκαν να υπογράψουν τη σύμβαση που τους είχε προταθεί και επέστρεψαν στην Αθήνα με το πρώτο πλοίο!

Στις αρχές Μαρτίου 2011 γνωρίζουμε ότι εργάζονταν ακόμα στο αρχαίο Θέατρο συνολικά 3 εργατοτεχνίτες, 1 αρχαιολόγος και 1 αρχιτέκτων, όλοι συμβασιούχοι. Λεπτομέρεια 1η: αν οι πληροφορίες μας αληθεύουν, ο ένας από τους 3 εργατοτεχνίτες είναι πεπειραμένος αρχαιολόγος, ο οποίος επειδή έχει συμπληρώσει 24μηνο στην ειδικότητά του, αναγκάστηκε να κάνει αίτηση και να δουλεύει στο Θέατρο ως εργάτης! Κασμάς, καρότσι, φτυάρι, δηλ. από δήμαρχος κλητήρας! Άλλο ένα “θύμα” του νόμου Παυλόπουλου, ένας ακόμα που “τιμωρείται” επειδή έχει πολλή εμπειρία! Λεπτομέρεια 2η: στα μέσα Μαρτίου αποχώρησε από το έργο η αρχιτέκτων, επειδή δεν “έβγαινε” οικονομικά. Και λίγες μέρες αργότερα, για παρεμφερείς λόγους, αποχώρησε και ένας από τους εργάτες. Τόσο η αρχιτέκτων που αποχώρησε όσο και ο εργάτης, ήταν Αθηναίοι.

Έτσι, στα τέλη Μαρτίου 2011 έμειναν να εργάζονται στο Θέατρο 2 εργατοτεχνίτες και 1 αρχαιολόγος. Σύνολο: 3 άτομα. Ο αρχικός σχεδιασμός του έργου μαθαίνουμε ότι ήταν 6 εργατοτεχνίτες, 2 μαρμαροτεχνίτες, 1 αρχαιολόγος και 1 αρχιτέκτονας. Σύνολο: 10 άτομα. Τα όποια συμπεράσματα δικά σας. Λάβετε όμως υπόψη ότι το προσωπικό που λείπει θα μπορούσε πολύ εύκολα να έχει βρεθεί αν δεν ίσχυε ο νόμος για το 24μηνο.

Το σημείωμα που διαβάσατε σε καμία περίπτωση δεν έχει σκοπό να στραφεί ενάντια στο Υπουργείο Πολιτισμού. Η κατάργηση του “νόμου Παυλόπουλου” φαίνεται πως είναι καθαρά θέμα του Υπουργείου Εσωτερικών και του τωρινού Υπουργού, του κου Ραγκούση. Το Υπουργείο Πολιτισμού απλά έχει δεμένα τα χέρια και αναγκάζεται να εφαρμόσει το νόμο γιατί δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά. Μαθαίνουμε, επιπλέον, ότι τόσο ο Υπουργός Πολιτισμού όσο και η Γενική Γραμματέας του Υπουργείου, έχουν σαφώς ταχθεί υπέρ της κατάργησης του νόμου.

Σε κάθε περίπτωση, το σημείωμα που διαβάσατε είναι αφιερωμένο εξαιρετικά στην παράνοια του ελληνικού κράτους σε όλες της τις μορφές, αυτήν που ταλαιπωρεί καθημερινά όχι μόνο τους Μηλιούς αλλά όλους τους Έλληνες.

Περιπατητικός Τουρισμός

Ποτέ στην ζωή μου δεν είχα ασχοληθεί με την πεζοπορία. Η γυμναστική στο γήπεδο, τα γυμναστήρια, η ποδηλασία και άλλες μορφές αθλητισμού ήταν μέρος της ζωής μου αλλά ποτέ δεν είχα την διάθεση να γίνω πεζοπόρος. Φέτος κατάλαβα τι μεγάλο λάθος είχα κάνει. Πάντα πίστευα ότι ξέρω πολλά για τη Μήλο κι όμως δεν ξέρω τίποτα. Οι παλιότεροι λένε πως ποτέ δεν μαθαίνεις ένα μέρος αν δεν το περπατήσεις πρώτα και αυτό είναι αλήθεια.

Η Μήλος είναι ένας θησαυρός όπως έχω πει σε παλιότερη ανάρτησή μου. Είναι ένας θησαυρός κρυμμένος καλά που μόνο περπατώντας μπορείς να τον ανακαλύψεις. Κάθε στροφή και μια καινούργια έκπληξη, κάθε βήμα και μια καινούργια εικόνα. Έχω πάει στο Κλέφτικο πολλές φορές με σκάφος όμως την τελευταία φορά που πήγα με τα πόδια ήταν σα να πήγαινα σε ένα άλλο μέρος ποιο μαγικό. Έχω πάει τόσες φορές με το αυτοκίνητο στο Κλήμα κι όμως αν κατέβεις το μονοπάτι από το αρχαίο θέατρο που οδηγεί στο παραδοσιακό μας οικισμό θα δεις πάνω στους βράχους μέχρι και απολιθώματα. Τόσα μονοπάτια, τόσες μοναδικές περιπατητικές διαδρομές που έχουν να δείξουν τόσα πολλά κι όμως μένουν ανεκμετάλλευτες.

Η γνώμη μου είναι πως ο εναλλακτικός τουρισμός είναι η λύση για την αύξηση της τουριστικής περιόδου στο νησί μας. Ο περιπατητικός τουρισμός είναι μέσα σε αυτές τις μορφές τουρισμού και για μένα προσωπικά η σπουδαιότερη. Οι περιπατητές οργανώνουν τις περιηγήσεις τους, τους μήνες Απρίλιο, Μάιο , Σεπτέμβριο και Οκτώβριο μήνες που στην Μήλο ο τουρισμός είναι σχεδόν νεκρός. Τα μονοπάτια και οι διαδρομές υπάρχουν, το μόνο που χρειάζεται είναι η ανάδειξη αυτών των μονοπατιών και η συνεχές φροντίδα τους για να μπορεί ο κάθε περιπατητής ντόπιος η μη να τα επισκέπτεται εύκολα και ακίνδυνα.

Η εθελοντική ομάδα Μήλου ξεκίνησε φέτος να καθαρίζει κάποια από αυτά τα μονοπάτια όμως αυτό δεν αρκεί. Χρειάζονται εργαλεία, χρειάζεται κόσμος, ελεύθερες ώρες και πολύ θέληση. Δυστυχώς τα περισσότερα από αυτά τα μονοπάτια είναι στο έρμαιο της εγκατάλειψης και πολλά από αυτά κινδυνεύουν να καταστραφούν. Έχω ξεκινήσει με την βοήθεια του Γιώργου Μάλλη του προέδρου του Ομίλου Φίλων Βουνού και Θάλασσας ο οποίος μου μετέδωσε την τρέλα της πεζοπορίας να χαρτογραφώ αυτά τα μονοπάτια. Στη συνέχεια αυτές οι χαρτογραφήσεις θα μπουν στο internet και μελλοντικά θα είναι στην διάθεση όλων να χρησιμοποιούν αυτούς τους χάρτες ελεύθερα. Το κακό είναι ότι δεν έχω ασχοληθεί ποτέ ξανά με την χαρτογράφηση και κάποιες λεπτομέρειες σίγουρα μου ξεφεύγουν. Εδώ και εδώ θα δείτε μερικά δείγματα που έχω φτιάξει μέχρι σήμερα. Όλες οι παρατηρήσεις είναι δεκτές για να βγει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Περιμένω τα email σας στο mixalhs@gmail.com

Cyalume - Χημικό φώς

Κάθε φορά που πάμε με την εθελοντική ομάδα Μήλου να καθαρίσουμε μια παραλία βλέπουμε πολλών ειδών σκουπίδια ανεξήγητου προελεύσεως. Από σακούλες πλαστικές και μπουκάλια μέχρι ψυγεία, βάρκες σπασμένες και πολλά πολλά άλλα. Τι θα γινόταν λοιπόν αν ανακαλύπταμε από που προέρχονται αυτά τα σκουπίδια. Τι θα έπρεπε να κάνουμε. Δεν θα έπρεπε να τους τα επιστρέψουμε? Δεν θα έπρεπε να τους τα τρίψουμε στην μούρη? Θα μου πείτε είναι αδύνατον να βρεθούν αυτοί που ευθύνονται για αυτό το χάλι. Κι όμως υπάρχει μια εξαίρεση.

Μέσα σε αυτόν τον χαμό των σκουπιδιών βρήκαμε και κάτι που μας έκανε εξαιρετική εντύπωση. Βρήκαμε τα Cyalume η αλλιώς χημικό φως. Τι ακριβώς είναι αυτά που χρησιμοποιούνται και από ποιους. Είναι κάτι μικρά πλαστικά σωληνάκια που περιέχουν μέσα τους κάποια υγρά που όταν ενωθούν μεταξύ τους βγάζουν ένα χαμηλό φως που κρατάει για 4-5 ώρες. Αυτά τα σωληνάκια τα χρησιμοποιούν πολλές φορές όσοι κάνουν camping αλλά κυρίως τα χρησιμοποιούν οι ψαράδες σε μεγάλες ποσότητες και ποιο συγκεκριμένα στα παραγάδια ανοιχτής θάλασσας όπως είναι τα ξιφοπαράγαδα.

Τα φιαλίδια αυτά περιέχουν hydrogen peroxide, ένα οξυγονωτή που η πιο ευρεία χρήση του είναι στην χλωρίνη. Το μίγμα αυτό πρέπει να κρατείται μακριά από το δέρμα και να αποφεύγεται η κατάποση σε περίπτωση που ο σωλήνας σπάσει. Αν το υγρό έρθει σε επαφή με το δέρμα μπορεί να προκαλέσει ελαφρύ ερεθισμό, πρήξιμο, εμετό η ναυτία. Επίσης δεν θα έπρεπε να έρχεται σε επαφή με λεπτές μευράνες όπως στις περιοχές ματιών και μύτης. Παλιότερης τεχνολογίας τέτοια φιλάδια περιέχουν μέσα καρκινογόνα χημικά.

Με λίγα λόγια οι παραλίες της Μήλου είναι γεμάτες από αυτά τα φιαλίδια. Τα περισσότερα από αυτά περιέχουν το υγρό μέσα όποτε αν κάποιος δεν ξέρει και το σπάσει, το υγρό θα έρθει σε επαφή με τα χέρια του και το λιγότερο κακό που μπορεί να γίνει είναι να προκαλέσει κάποιο ερεθισμό μικρό η μεγάλο. Έχουμε μαζέψει εκατοντάδες τέτοια φιαλίδια. Τι θα έπρεπε λοιπόν να τα κάνουμε? Τώρα ξέρουμε και τι είναι και τι κακό κάνουν και κυρίως από πού προέρχονται. Να τους τα επιστρέψουμε λοιπόν? Λέτε να αλλάξει τίποτα? Τα συμπεράσματα δικά σας….

Αν... τότε....ποιός????

Ένα ατύχημα μπορεί να σου αλλάξει την ζωή. Μια στιγμή μπορεί να σου αλλάξει τα πάντα και ότι είχες δεδομένο να είναι πλέων ένα μακρινό όνειρο. Δεν τα έχω ζήσει αυτά τα συναισθήματα προσωπικά αλλά πριν λίγα χρόνια τα έζησε ένας πολύ δικός μου άνθρωπος και ένα μεγάλο βάρος έπεσε και στις δικές μου πλάτες. Με αυτό το ατύχημα άλλαξε και η δική μου η ζωή όπως και πολλών άλλων που ήταν κοντά σε αυτόν τον άνθρωπο.

Κάτι έφταιξε και έγινε αυτό το ατύχημα κάτι που δεν ξέρω, δεν ήμουν εκεί, δεν μπορώ να κρίνω. Η κοινωνία μας όμως και το κράτος έχει θεσπίσει νόμους, υπάρχουν δικαστήρια που βγάζουν αποφάσεις από το ποιο μικρό πταίσμα μέχρι το μεγαλύτερο κακούργημα. Θα μου πείτε το δικαστικό σύστημα στη χώρα μας είναι σαν την χελώνα. Οι αποφάσεις αργούν πολύ να βγουν, αναβολές στις αναβολές, απεργίες, δικαιολογίες δικηγόρων, τα χρόνια περνάνε, οι δίκες δεν γίνονται, τα προβλήματα παραμένουν.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι στο ατύχημα συγκρούστηκαν δύο οχήματα, δύο άνθρωποι. Ποίος φταίει όπως είπα πριν, δεν ξέρω. Αυτό όμως που ξέρω είναι ότι ο ένας βρίσκεται καθηλωμένος «για την ώρα» σε ένα καροτσάκι και ο άλλος συνεχίζει την ζωή του όπως είχε και πριν το συμβάν σαν να μην έχει συμβεί τίποτα.

Με λίγα λόγια αυτό που σκέφτομαι και θέλω να μοιραστώ μαζί σας είναι τελικά αν είναι δίκαιο όλο αυτό. Αν είναι σωστό να αφήνουν ανθρώπους που ίσως έχουν προκαλέσει ένα ατύχημα να κυκλοφορούν έτσι. Τι θα γίνει αν ξαναπροκαλέσει ένα παρόμοιο συμβάν τότε τι θα πούμε. Τι θα γίνει αν την επόμενη φορά δεν είναι ατύχημα αλλά δυστύχημα. Ποίος θα πάρει την ευθύνη για άλλη μια ζωή που μπορεί να καταστραφεί. Πιστεύεται πραγματικά ότι θα την πάρει κάποιος αυτήν την ευθύνη η θα περιμένουμε πάλι κάποια χρόνια για να αποφασίσει το δικαστήριο και ξανά μανά από την αρχή. Ένας φαύλος κύκλος που δεν έχει τελειωμό και που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα και πολλές πληγές ανοιχτές. Τα συμπεράσματα δικά σας…

Συμμετοχή? Ποια συμμετοχή!!!

Από μικρός άκουγα ότι σε αυτό το νησί υπάρχουν πολλές ελλείψεις, ότι μας λείπουν πολλά και ότι η ζωή κυρίως τους χειμερινούς μήνες είναι δύσκολη γιατί δεν έχεις τι να κάνεις. Όταν πήγα λύκειο στην Αθήνα όλοι οι συμμαθητές μου εκεί με ρωτούσαν πως ζω σε ένα νησί που δεν έχει πολλά πράγματα βασικά για αυτούς όπως π.χ. ένας κινηματογράφος. Γυρνώντας από φαντάρος και ζώντας μόνιμα ποια στο νησί και κάνοντας παρέα με διάφορους δημόσιους υπαλλήλους όπως δάσκαλοι, καθηγητές, λιμενικοί κ.α. άκουγα πάλι τα ίδια και τα ίδια. Δεν έχετε το ένα, δεν έχετε το άλλο και καλά το καλοκαίρι που έχει κόσμο το χειμώνα πως την «παλεύετε» εδώ.

Όλα αυτά δεν μου άρεσαν και για να πω την αλήθεια δεν είχαν άδικο. Το νησί είχε πολλές ελλείψεις και πολλές φορές αισθανόμουν κι εγώ ο ίδιος την ανάγκη να φύγω για λίγες μέρες να ξεσκάσω να κάνω κάτι άλλο διαφορετικό. Αυτό όμως δεν ήταν λύση. Έπρεπε κάτι να γίνει εδώ, κάτι να αλλάξει και να γεμίσει αυτά τα κενά.

Χρόνο με το χρόνο -και μιλάω για δέκα χρόνια πριν- με δειλά βήματα έβλεπα κάποιες ομάδες να δημιουργούνται και να προσκαλούν το κόσμο σε διάφορες εκδηλώσεις. Μια από αυτές τις ομάδες ήταν και η Πειραματική Σκηνή Μήλου. Η απήχηση όμως του κόσμου και κυρίως του ντόπιου κόσμου δεν ήταν αυτή που περίμενα. Μετά από χρόνια η Πειραματική Σκηνή ανανεώθηκε, μπήκε νέο αίμα στην ομάδα νεότερης ηλικίας κι όμως οι αλλαγές στην προσέλευση του κόσμου δεν ήταν οι αναμενόμενες. Με τα χρόνια έγιναν κι άλλοι πολιτιστικοί και όχι μόνο σύλλογοι όπως ο Όμιλος φίλων βουνού και θάλασσας που προσκαλούσε κόσμο σε πεζοπορίες κι όμως δεν υπήρχε τόσο μεγάλη απήχηση. Δημιουργήθηκε η Εθελοντική ομάδα Μήλου στην οποία συμμετέχουν άνθρωποι που θέλουν να φτιάξουν πράγματα για το νησί μας κι όμως η συμμετοχή από ντόπιους δεν είναι μεγάλη. Ο Παμμηλιακός ανέβηκε κατηγορία, φτιάχτηκε το γήπεδο κι όμως ο κόσμος που θα έπρεπε να είναι στις κερκίδες και να στηρίζει την ομάδα δεν είναι αρκετός. Κινηματογραφικές βραδιές, ομάδες εκμάθησης χορού, συναυλίες, χορωδίες και τόσα άλλα παραδείγματα που γίνονται το χειμώνα και μπορώ να αναφέρω αλλά που καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα. Ο κόσμος δεν συμμετέχει. Γιατί? Τι μπορεί να φταίει.

Η τελευταία συναυλία του Αλέξανδρου Χατζή ήταν η αφορμή να σκέφτομαι αυτό το γιατί ακόμα περισσότερο. Περιμέναμε σαν ομάδα να γεμίσει ασφυκτικά το Πολιτιστικό Κέντρο Αδάμαντα αυτές τις δύο βραδιές κι όμως αυτό δεν έγινε. Γιατί όμως. Ο Χατζής ήταν ρε παιδιά δεν ήταν ένα άγνωστο group που δεν το ήξερε κανείς. Τόσο δύσκολο είναι μέσα σε δύο βραδιές να κοπούν 150 εισιτήρια? Είναι τόσο δύσκολο να έλθει το 3% του μόνιμου πληθυσμού της Μήλου σε μια τόσο σημαντική εκδήλωση μέσα στο χειμώνα? Τι μπορεί να φταίει τελικά.

Προσπαθώ να σκεφτώ τους λόγους που ο κόσμος δεν συμμετέχει στις διάφορες πολιτιστικές και όχι μόνο εκδηλώσεις και ο μόνος τρόπος για να καταφέρω να βγάλω συμπεράσματα είναι να βάλω τον εαυτό μου σε αυτή τη θέση. Γιατί δεν πήγα στη συναυλία του Αλέξανδρου Χατζή. Γιατί δεν πάω στις δράσεις της εθελοντικής ομάδας.

Δεν πήγα γιατί δεν το ήξερα. Είμαι σπίτι δουλεία, δουλεία σπίτι και δεν ενημερώθηκα. Δεν πήγα γιατί ήμουν κουρασμένος και βαριόμουν, που να τρέχω τέτοιες ώρες να καθαρίζω παραλίες. Δεν πήγα γιατί προτιμώ την καφεδιά μου και την ηρεμία μου, ας τα κάνουν οι άλλοι. Δεν πήγα γιατί αυτοί είναι μεγάλα ψώνια και το κάνουν για δική τους προβολή. Δεν πήγα γιατί πονάει η μέση μου, το πόδι μου, το δόντι μου, έχω φουσκώσει από το μεσημεριανό φαγητό. Δεν πήγα γιατί για όλα φταίει ο Δήμος τι τους πληρώνουμε δηλαδή. Δεν πήγα γιατί δεν ΓΟΥΣΤΑΡΩ ρε μεγάλε στη τελική.

Τα συμπεράσματα και τα σχόλια δικά σας. Αυτοί είναι οι πραγματικοί λόγοι η απλά φτηνές δικαιολογίες!!!

Γιατί? Τι φταίει τελικά…

Νέο πρόγραμμα ταινιών της Πειραματικής Σκηνής Μήλου

Η Πειραματική Σκηνή Μήλου συνεχίζει τις Κινηματογραφικές Βραδιές κάθε Τετάρτη και ώρα 20:30 στο Πολιτιστικό Κέντρο Αδάμαντα. Οι βραδιές αυτές θα συνεχιστούν λογικά και το μήνα Μάιο εκτός απροόπτου. Το νέο πρόγραμμα ταινιών είναι έτοιμο και συμπεριλαμβάνει πέντε προβολές από τις 30/03 έως 27/04/2011. Ταινίες που έχουν πάντα ένα θέμα να θίξουν επιλεγμένες από τα μέλη της Πειραματικής Σκηνής αλλά και από τους ίδιους τους θεατές. Σας περιμένουμε λοιπόν να περάσουμε μαζί τις νυχτερινές ώρες μας κάθε Τετάρτη ευχάριστα.

Εκτός των προβολών η Πειραματική Σκηνή διοργανώνει για το μήνα Μάρτιο άλλες δύο εκδηλώσεις. Παραδοσιακό Κρητικό Γλέντι στις 25 και 26 Μαρτίου στο Μουσικό Καφενείο στον Τριοβάσαλο και Συναυλία με τον Αλέξανδρο Χατζή στις 28 και 29 Μαρτίου στο Πολιτιστικό Κέντρο Αδάμαντα. Για περισσότερες πληροφορίες μπείτε στο νέο blog της Πειραματικής Σκηνής.

Ένας χρόνος Εθελοντική Ομάδα Μήλου

Αρχές Μαρτίου 2010 πήγα στην Σίφνο με την μουσική ομάδα Μήλου. Παρουσιάσαμε εκεί το μουσικό αφιέρωμα στον Παπαδόπουλο για φιλανθρωπικό σκοπό. Πότε μου δεν είχα σε ιδιαίτερη εκτίμηση αυτό το νησί και ποτέ δεν κατάλαβα γιατί. Όταν φτάσαμε έπαθα ένα πολιτισμικό σοκ. Μάρτιος και όλο το νησί ήταν στην πένα. Παραλίες καθαρές, δρόμοι να γυαλίζουν, βαμμένα σοκάκια και η φιλοξενία των κατοίκων απερίγραπτη. Ρώτησα τους υπεύθυνους του Δήμου που μας φιλοξενούσαν πως τα κατάφερναν και πόσο προσωπικό έχουν που ασχολείται με την καθαριότητα. Η απάντηση ήταν πολύ απλή και σύντομη κάτι που πραγματικά δεν περίμενα να ακούσω. Μόνοι μας οι κάτοικοι καθαρίζουμε και μόνοι μας προσέχουμε τις παραλίες και τα σοκάκια μας. Οι υπάλληλοι του Δήμου κάνουν άλλες δουλείες…

Στο ταξίδι γυρισμού προς τη Μήλο σκέφτηκα πολύ. Παραδέχομαι κι εγώ πως ήμουν την νοοτροπίας ¨για όλα είναι υπεύθυνος ο Δήμος και αυτοί φταίνε για όλα τα στραβά του νησιού¨. Δεν είναι όμως έτσι. Έπρεπε να αντιδράσω, να κάνω κάτι να αλλάξει αυτή η νοοτροπία στο νησί μου.

Πριν 2-3 χρόνια δεν θυμάμαι ακριβώς είχαμε ξεκινήσει να φτιάχνουμε μια εθελοντική ομάδα που δυστυχώς όμως δεν προχώρησε για διάφορους λόγους. Γυρνώντας λοιπόν από την Σίφνο αποφασίζω να ξεκινήσω από την αρχή μια τέτοια προσπάθεια με μοναδικό μου όπλο το internet και το facebook για να μπορώ να ενημερώσω τον κόσμο. Έτσι η 1^η Δράση έγινε στις 13 Μαρτίου 2010 στην Χιβαδόλιμνη. Θυμάμαι όταν ξύπνησα το πρωί εκείνης της μέρα έβρεχε και είχα απογοητευτεί πολύ γιατί πίστευα πως δεν θα έρθει κανείς. Έκανα όμως μεγάλο λάθος…. Εκείνη την μέρα το εγώ έγινε εμείς και η ομάδα απέκτησε φανατικά μέλη που πλέον οργανώνουν τις διάφορες δράσεις. Εκείνη την μέρα κατάλαβα ότι δεν είμαι μόνος με αυτό το σκεπτικό σε αυτό το νησί αλλά είναι και άλλοι τρελοί-λογικοί που νοιάζονται για το νησί τους, το περιβάλλον και ότι στραβό βλέπουν θέλουν να το αλλάξουν όχι μόνο με λόγια όπως κάνουν οι περισσότεροι αλλά με πράξεις!!!

13 Μαρτίου 2010, ημέρα Κυριακή ξεκίνησε η Εθελοντική Ομάδα Μήλου τις δράσεις της και 13 Μαρτίου 2011 είχε τα πρώτα της γενέθλια. Ένα τέτοιο γεγονός θέλαμε να το γιορτάζουμε από το μέρος που ξεκινήσαν οι δράσεις δηλαδή από την Χιβαδόλιμνη με σκοπό τον καθαρισμό της παραλίας. Έτσι πραγματοποιήθηκε η 31^η Δράση της ομάδας με την συμμετοχή πολλών μελών όπου μετά το πέρας της δράσης φάγαμε, ήπιαμε και συζητήσαμε τις επόμενές μας δράσεις.

Απολογισμός ενός έτους: 31 Δράσεις από τις οποίες οι τρεις ήταν για καθαρισμό και ανάδειξη μονοπατιών, μια για δενδροφύτευση, δυο δράσεις βοήθειας σε άλλους συλλόγους (ΝΟΜ και ΣΚΥΜ) και εικοσιπέντε δράσεις καθαρισμού και διαμόρφωσης παραλίας οι οποίες δύο σε συνεργασία με την HELMEPA και την συμμετοχή παιδιών των Δημοτικών Σχολίων της Μήλου.

Για άλλες ομάδες – συλλόγους – συνδέσμους ένα τέτοιο έργο στην διάρκεια ενός έτους φαίνεται βουνό. Για μας ήταν λίγο γι’ αυτό συνεχίζουμε. Ήμαστε εδώ και συνεχίζουμε τις δράσεις μας και καλούμε όλο τον κόσμο της Μήλου που αγαπάει και νοιάζεται για το τόπο του να συμμετέχει μαζί μας σε αυτή την προσπάθεια ανιδιοτελούς εργασίας, εθελοντικού πνεύματος με σκοπό την ανάδειξη του νησιού μας που πραγματικά το αξίζει!!!

ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ

27 Φεβρουαρίου 2011. Χρειάστηκα λίγη ελεύθερη ώρα, μια φωτογραφική μηχανή και το αυτοκινητάκι μου για να αποτυπώσω τα χάλια μας στις παραλίες της Μήλου. Οι φωτογραφίες είναι από την Λαγκάδα στον Αδάμαντα, από τα Μαντράκια, τις Αλυκές και την Χιβαδόλιμνη. Δεν ξέρω τι ακριβώς να γράψω αφού νομίζω ότι οι εικόνες τα λένε όλα. Όπου και να κοιτάξεις στις φωτογραφίες βλέπεις σκουπίδια, σακούλες και οτιδήποτε άλλο φανταστείς. Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν μόνο εγώ και δέκα άλλοι κάτοικοι του νησιού βλέπουν αυτά τα χάλια και αγωνίζονται να αλλάξουν αυτή την εικόνα.

Γιατί όμως να αντιδρούμε τόσοι λίγοι. Τι συμβαίνει σε αυτό το νησί και δεν νοιαζόμαστε όσο θα έπρεπε. Δεν νοιαζόμαστε όμως η τα περιμένουμε όλα από τους άλλους. Η εύκολη λύση είναι να κρίνουμε. Όλοι μας έχουμε βρει λύσεις για τα προβλήματα μας αλλά μένουμε μόνο στα λόγια. Η απάντηση που παίρνω σχεδόν πάντα όταν ρωτάω στο τι φταίει τελικά και δεν «κουνάει» κάνεις είναι μια. Για όλα φταίει ο Δήμος!!!

Αυτή είναι μια δικαιολογία που την ακούω από τότε που γεννήθηκα. Για όλα μας φταίνε οι άλλοι και εμείς δεν φταίμε ποτέ. Πληρώνουμε στο Δήμο τόσα λεφτά και θα έπρεπε όλα τα προβλήματα να έχουν λυθεί. Είναι όμως έτσι?

Η δική μου άποψη είναι τελείως διαφορετική. Από την στιγμή που βλέπω κάτι στραβό και μπορώ να το αλλάξω το κάνω πράξη. Αν δεν νοιαστούμε εμείς οι ίδιοι για το νησί μας κανείς δεν θα το κάνει γιατί στην τελική ο Δήμος ήμαστε εμείς. Έχει έλθει ποια η εποχή που πρέπει να ξυπνήσουμε. Να βγούμε έξω στην αυλή μας, στην παραλία, στο δρομάκι μας και ότι βλέπουμε στραβό να το διορθώσουμε. Πιστεύω ότι ο εθελοντισμός είναι η μόνη λύση για να αλλάξουμε την εικόνα του νησιού μας. Όχι μόνο για το καλό του τουρισμού αλλά γιατί αυτό το νησί αξίζει πολλά και είναι καιρός να του δώσουμε την σημασία που του αρμόζει!!

ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ

ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ. ΕΝΑΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΟΜΩΣ ΚΑΛΑ ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ. ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΣΕ ΣΥΝΤΟΜΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΟΥΝ ΟΛΟΣΧΕΡΩΣ.

Η ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΜΗΛΟΥ ΕΧΕΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΤΟΝ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΤΗΝ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΑΤΙΩΝ ΣΕ ΣΥΜΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΜΙΛΟ ΦΙΛΩΝ ΒΟΥΝΟΥ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑΣ. ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΘΕΛΟΥΝ ΩΡΕΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΟΛΛΟΙ ΔΕΝ ΔΙΑΘΕΤΟΥΜΕ. ΓΙΑΥΤΟ Η ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΤΑΚΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΑΥΤΟ.

ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΣΤΕΙΛΕΙ EMAIL ΣΤΟ mixalhs@gmail.com ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜ/ΝΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΩ.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΟΥ ΑΝΑΛΑΒΑΜΕ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΝΤΩΝΙΟ ΣΤΑ ΝΥΧΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΣΚΗΝΩΠΗ. ΕΝΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΛΥΦΘΕΙ ΑΠΟ ΠΕΤΡΕΣ, ΧΟΡΤΑ ΚΑΙ ΑΣΠΑΛΑΘΟΥΣ. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ ΠΡΟΣ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΦΟΥΡΚΟΒΟΥΝΙ, ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΤΡΥΠΗΤΗΣ ΠΡΟΣ ΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΡΑΜΙΘΙΑ, ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΓ. ΙΟΥΛΙΑΝΗΣ ΤΟΥ ΒΑΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ.

ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΟΛΩΝ ΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΞΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΗΣΑΥΡΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΝ ΟΙ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ ΜΑΣ.